NIEUWSBRIEFDecember 2025El Zaite, El Salvador
|
|
Beste vrienden, sponsors en steunouders, In oktober 2025 gingen enkele steunouders op reis naar El Zaite/Zaragoza El Salvador om mee te leven met hun steunkinderen. Kinderen die elke dag SASEL vzw mogen en kunnen beleven dankzij jullie … En daarom : een nieuwsbrief vol getuigenissen. De getuigenissen van de kinderen werden vertaald.
Onder de kerstboom verwijlen in El Zaite en blij zijn om zoveel goeds… ONZE WENS VOOR 2026 :
KRACHTIG geloven dat een KIND ons uitnodigt elke mens – wie en waar ook – bij zijn naam te blijven noemen. Zodat we de mens niet ontmenselijken tot een nummer en hij zichzelf verliest. Zo blijft SASEL vzw ‘La FAMILIA SASEL ‘ met zorg, met bezorgdheid voor iedereen, hier en in El Zaite.
En dat alleen is de garantie voor de toekomst vol vrede. Vanwege het bestuursorgaan, Maria Van Heuckelom, voorzitster
Het bestuur van Sasel
|
|
BELANGRIJK ! Vanaf 40 €/jaar privégift hebt u recht op een FISCAAL ATTEST. De wet eist dat op de aanvraag uw rijksregisternummer vermeld wordt. Bij gift via een bedrijf, graag het ondernemingsnummer. Gelieve ons - indien nog nodig – de info te bezorgen, liefst per e-mail.
|
|
Opgelet : de banken werken in de kerstperiode veel trager ! De dotatie moet wel op de SASEL- rekening aanwezig zijn uiterlijk 31 dec. 2025 En… SASEL een toekomst blijven geven ? Over tijd en ruimte heen ? Het kan ! als GOED DOEL via een notariële akte …
|
|
 El Zaïte, november 2025: Ondanks de overstromingen en orkanen gedurende het regenseizoen is onze school San Martín de Porres ongedeerd gebleven. Scholen bleven dicht, maar wij bleven open voor de kinderen die nood hadden aan een droge, veilige plaats; waar er ook met liefde voor hen gekookt werd. Zeker voor de kleuter van 4 en 5 jaar was het een noodzaak; ouder konden ondertussen de nodige moeite doen om hun povere bezittingen droog te houden en de vol gaten verroeste golfplaten extra vastnagelen. Ons SASEL-team El Salvador en de hele gemeenschap van El Zaite zijn de solidariteit van de zovele SASEL-vrienden in België zeer dankbaar met de positieve reactie op het opstarten van een kleuterklas voor 4- en 5-jarigen dit jaar. Jullie mogen, net zoals wij, fier zijn op het succes. Voor mij is het bijzonder opmerkelijk hoe de leerlingen van het secundair onderwijs zorg dragen voor de kleintjes… Het ontwikkelen van vaardigheden op vroege leeftijd verzekert de kinderen een gezonde ontplooiing door spel, interactie en exploratie, gefocust op motorische, cognitieve en sociaal-emotionele vaardigheden. Dit jaar hielden we een draaitol-wedstrijd; mooi om te zien hoe een kleuter aan de grootte aanleerde hoe ze met het touw het spelgoed te doen draaien. Vandaar de nood om in oktober dit jaar aan de bouw van een nieuw klaslokaal te beginnen voor de 6-jarigen in 2026. Het enthousiasme is groot, leerlingen van het secundair blijven vrijwillig na hun lesuren wat langer op school om te helpen: bakstenen aanbrengen en sloop- en puinafval in lege grote potten muurverf wegdragen. Lieve vrienden, laten we dit enthousiasme verder groeien in de ontwikkeling en studiemogelijkhen van de allerarmsten, slachtoffers van een getraumatiseerde generatie door oorlog en criminaliteit. Zij zijn de toekomst. Ook de toekomst van Europa! William Aragon
|
|
William Aragon, de leerlingen van el colegio San Martin de Porres, de inwoners van El Zaite.
|
|
BRIEVEN VAN ENKELE KINDEREN VAN SASEL |
|
Another thing that has been a great help for me is the Emotional Education and “Com-Vivir” classes. In these, I have discovered new emotions within myself, learned new words and ideas, and been taught how to forgive and listen. I always come home happy to tell my grandmother and parents everything I have learned in class. I cannot say goodbye without sincerely letting you know how grateful I am for all the support that I receive from you. The opportunities that have come my way would not have been possible without you. I really appreciate SASEL for always looking after all of us. May this Christmas be filled with blessings, good health, peace, and love. |
|
(...)
The educational process at school is demanding, and therefore the activities are of great quality. For World Environment Day, the Agriculture and “Eco-Vida” teachers organised an event that gave me a wonderful experience in awareness, care, and love for nature. I took part in a knowledge rally where I presented to other students and teachers. I was certainly nervous, but my self-confidence was stronger, and I did it well. My teachers congratulated me afterwards. When I got home, I told my parents everything, and they were happier than ever. The values and principles of our school are based on caring for our planet, and in “Eco-Vida” class, we learn how to properly care for our world by recycling, reducing, and reusing waste. That is why, when I am walking home and find trash on the streets, I pick it up and put it in the right place, such as a bin.
I am also very happy to be part of Scout Group #38 at “San Martín de Porres” School. During every meeting, we visit the scout field, which is a large place surrounded by all kinds of nature, animals, plants, and a lovely climate. I have so much fun playing with my fellow Scouts from the Wolves Cub Pack. The values we are taught, such as respect, kindness, and love for others, are truly important to me. (...) With love, Josúe Steven Pérez
|
|
|
|
School has become my second home, a place filled with friends and teachers who support me a lot. In the afternoons, after enjoying my lunch, I attend reading and writing classes, where I have
|
|
(...)
Life at home is difficult, especially because of the employment crisis we face in my country. Education is the key that opens doors for companies to accept people to work. Fortunately, my mother works in a candle factory, but sadly, because of her limited education level, she can only work in cleaning services. As the factory is large, she often has to work double shifts to meet all her responsibilities. There are days when I do not see her, and I worry about her. The few moments we share together, we talk and tell each other about our day. I can see the tiredness in her eyes, and her voice sounds weak. That is the reason why my grandmother has taught me how to cook and do household chores. When I come home from school, my grandmother always welcomes me with love. After a short rest, my brothers and I help at home. (...)
been improving little by little. One of my favourite lessons is our emotional education class, taught by our teacher Miss Roxana Rivas. She is more than a teacher to me; she is a friend who advises and encourages me whenever I feel sad. With love, José Manuel Molina
|
|
|
|
At home, we sometimes have a hard time. The need to buy enough food for each day has become a constant concern. Living in El Salvador is not easy; the cost of living continues to increase, and this directly affects many families. In this year, 2025, the main concern of the population has been the increase in the price of the basic food basket, together with low incomes that do not compensate for the high
|
|
(...)
Last year, I studied at a small school far from “El Zaite” Community. Therefore, upon arriving at “San Martín de Porres” School, I experienced a drastic and positive change. The teaching method and the confidence that the teachers convey are things I had never experienced before. We are always welcomed each morning with a warm greeting and a hug, and that positive energy truly makes a difference. I am convinced that energy, whether good or bad, can be felt. The spaces that SASEL offers also speak for themselves: areas designed both for recreation and learning, covering all levels from Kindergarten to High School. Even parents have the opportunity to be part of this educational process through the “Com-Vivir” programme, which includes parent workshops. I feel deeply grateful and proud to be part of this great family. (...)
expenses of food, basic services, and housing. What a sad reality. Many Salvadoran households have been forced to go into debt, take out loans, or even stop consuming nutritious food in order to cover their most basic needs. This has also been our case, but even so, each day we try to move forward with effort and hope.
Merry Christmas and Happy New Year 2026! With love, Daniela Flores |
|
|
|
|
El Zaïte, oktober 2025
Rotary-leden uit Hoogstraten bezoeken Sasel-projecten |
|
|
|
Véronique en Walter: Ons bezoek aan Sasel bracht ons in een wereld van extreme contrasten. William liet ons kennismaken met het gewelddadige verleden van de burgeroorlog in El Salvador. De bevolking herdenkt nog steeds de moord op bisschop Romero. Dit geweld staat in schril contrast met het ongelooflijk hartelijk ontvangst dat we mochten ervaren in El Salvador. Iedereen begroet ons met de glimlach en een welgemeend ‘hola’ of ‘Buenos dias’. Te midden van een prachtig groene omgeving met palmbomen, kleurige bloemen en fruit zagen we hoe de mensen van El Zaite in bittere armoede moeten overleven. De families leven samen met honden, kippen en katten in ‘huisjes’ opgetrokken uit golfplaten. De vochtige hitte maken de levensomstandigheden nog schrijnender. |
|
We ontdekten dat voor de kinderen van deze families de school ‘Collegio San Martin de Porres’ die Sasel voor hen oprichtte een noodzakelijk toevluchtsoord is om te ontsnappen uit de armoedige omstandigheden waarin ze moeten leven. De school in de schaduw van de bomen heeft een aangenaam luchtige binnenplaats en multifunctionele ruimtes waar de kinderen kunnen spelen, dansen, samen eten, sporten en studeren. We ontmoetten een hartelijk en zeer betrokken team leerkrachten en medewerkers. We ervaarden de zeer positieve, warme en liefdevolle manier waarop de kinderen en leerkrachten met elkaar omgaan.
|
|
We kregen de kans om het landbouw- en scoutsproject van Sasel te leren kennen. Na een rit over de drukke, hobbelige en chaotische wegen kwamen we vervolgens in een oase van rust en groen. Op een terrein met palmbomen, bloemen en fruitbomen kunnen de kinderen zich wekelijks uitleven en echt kind zijn tijdens de scoutsactiviteiten. We leerden dat het landbouwproject fruit, groenten, kruiden en kippen voortbrengt, noodzakelijk om iedereen dagelijks een gezond ontbijt en middagmaal te bieden.
Deze hartverwarmende ontdekkingstocht in een voor ons onbekende wereld overtuigt ons dat elke cent dat aan dit project wordt toevertrouwd een ontzettend verschil maakt voor de kinderen van El Zaite. Er wordt voor hen een omgeving gecreëerd waarin ze kind kunnen zijn, kunnen ontdekken en studeren in een liefdevolle omgeving. Hartelijke groeten aan iedereen Véronique en Walter
|
|
Kathleen en Klaus: Dag William, Zoals je in je whats app bericht aangeeft, blijft de cultuurshock toch even te verteren. Dat vergt altijd wel enige tijd voor ons. Maar...wat kregen we ervoor in de plaats! Een prachtige, afwisselende, goed opgebouwde reis met een super reisbegeleider en een geweldige chauffeur 😀!! En een zeer fijn reisgezelschap. Hopelijk ben je al wat uitgerust van ons klein maar met momenten toch wel luidruchtig groepje 🤣. En niet te vergeten het Pupusa's onthaal bij aankomst, zalig lokaal!
|
|
 We keken er echt naar uit om onze eerste dagen in El Salvador, meer specifiek El Zaïte, te vertoeven. Op de 'werkvloer' kennis maken jouw ruime project waar je altijd met zoveel passie, enthousiasme en betrokkenheid over vertelt. En de opbouw van die dagen was perfect.
|
|
 Wat ons vooral bij is gebleven is de sfeer die in de school heerst, letterlijk en figuurlijk. Het voelt niet enkel als een school aan. Het is zo véél meer omvattend. Ongelofelijk en zeer bijzonder! We komen woorden te kort om dit te kunnen beschrijven. Prachtig en hartverwarmend!
|
|
 Het bezoek aan de gezinnen was pakkend. Het was zeer bijzonder om op deze manier kennis te maken met de families van kinderen van de school. Dat zet onze voeten weer helemaal op de grond. Fijn om te zien dat kinderen door het schoolgebeuren kansen krijgen, die ze anders nooit zouden hebben. Met natuurlijk de discipline die hoort bij dat pad. Klaus en Ik zijn sociaal bewogen en komen graag in contact met de lokale bevolking. Door deel te nemen aan het schoolfeest heb je de spontane contacten met kinderen en leerkrachten. Dat geeft verbinding. Opnieuw heerlijk om van de lokale keuken te genieten.
|
|
 Klaus ging niet in op de vraag van een leerling om mee basket te spelen (hij heeft niet zo'n balgevoel), ik wel. Heeeerlijk genoten van het basketbal partijtje met de kinderen en de ICT leerkracht (ik met een knalrood hoofd als gevolg, maar dat deert mij niet 🤪).
 Dan de wandeling met de kinderen, na het bezichtigen van opnieuw een super interessant landbouwproject. Mooi, avontuurlijk, gezellig met de ganse scoutsjeugd 😆. Wat hebben we gelachen en genoten (met opnieuw een knalrood hoofd tot gevolg 🥴).
|
|
 Dit is een kleine impressie van onszelf over het El Zaïte bezoek. We hebben zoveel bewondering voor wat (initieel) 1 persoon betekent voor zovele andere levens. Dat is groots (al zie jij jezelf in alle bescheidenheid dat misschien niet helemaal zo), dat willen we graag nog even benadrukken. En dat allemaal met alle tegenslagen en tegenkantingen die je op dat pad bent tegengekomen. Kortom: je bent een prachtig mens, William.
We wensen je alle recup toe na toch wel intensieve 2 weken, een hart onder de riem voor eventuele euvels die genomen moeten worden en toch ook: durf een klein beetje tussendoor te genieten van wat je allemaal gerealiseerd hebt. Heel graag tot maart en mogelijks eerder (online of ......). Hartelijke groeten Kathleen en Klaus
Monique en Hans: Wat een ongelooflijke belevenis! Hoewel ik de foto’s kende van Hans, Klaus, Wim en Peter van bijna 15 jaar geleden, is het onwaarschijnlijk hoe dit project geëvolueerd is. Onmiddellijk bij aankomst eerste kennismaking met de lokale gastronomie : de overheerlijke pupusa’s!
|
|
 De volgende morgen bezoeken we het kloosterziekenhuis waar Monseigneur Romero de laatste jaren voor zijn dood verbleef. We maken kennis met de gruwelen van de burgeroorlog. We wandelen door het Centro Historico van de hoofdstad San Salvador. Het gezellige centrum herleeft ten volle na de drastische ingrepen van Bukele bedoeld om het geweld van de bendes in te dijken. We bezoeken de kathedraal, de crypte met het praalgraf van Monseigneur Romero en de moderne Iglesia del Rosario. Op het plein voor het gerenoveerde paleis van de president torent sinds kort een ultramoderne bibliotheek als symbool van het heroplevende culturele leven in de stad. Wat een evolutie 15 jaar na het eerste bezoek.
Maandagmorgen is het bezoek aan de school gepland, maar eerst een voorsmaakje in El Tempisque, het horeca project. Enkele leerlingen en hun begeleiders zijn druk in de weer met het kuisen en snijden van groenten, grotendeels afkomstig van het eigen landbouwproject Podar. De soep moet klaar zijn voor de restaurantgasten tegen deze middag!  Daarna gaat het richting school. De school straalt een oase van rust, liefde en vriendschap uit midden in het tropische groen. Een stevige constructie opgebouwd met stalen geraamtes, bestand tegen aardbevingen en orkanen. Het gebouw herbergt talrijke nette klasjes. Een schril contrast met wat er buiten de muren te zien is.
|
|
 Tijdens de rondgang door de verschillende lokalen en de nieuwe aanbouw van de kleuterschool, viel het ons op dat alle kinderen enthousiast en gemotiveerd de lessen volgen. Blije gezichten alom. Prachtig verzorgde schriftjes, discipline, respect en vooral één grote hartverwarmende familie.
|
|
 We werden ontvangen als koningen en mochten mee genieten van de Salvadoraanse culinaire specialiteiten met veel liefde bereid door het team van El Tempisque.
In de namiddag bezochten we thuis de families van enkele van onze pleegkinderen. Even een confronterende ervaring voor ons westerlingen… De leerlingen leven in de wijken onderaan in het dal, gehuisvest in schamele huisjes gebouwd met golfplaten. Kortom erbarmelijke woonomstandigheden…
|
|
 Nochtans zoveel welgemeende gastvrijheid die we mochten ervaren, en dit met de weinige middelen die ze hebben… De kinderen toonden ons supertrots hun slaapkamer, meestal niet veel meer dan een donker hoekje achter een stoffig gordijn… Ze poseren super trots op de foto’s met hun pleegouders.
|
|
 De volgende dag met de schoolbus hotsenbotsend onderweg naar het scoutsterrein en het landbouwproject Podar . Ook hier veel bewondering voor de enthousiaste scoutsgroep. Wat een gedrevenheid! De kinderen leven zich in groep al spelend uit en vergeten zo even de thuissituatie. Ook het landbouwproject is professioneel opgebouwd, wel doordacht, heel inventief én vooral op en top bio.
|
|
 We worden getracteerd op verse kokosmelk rechtstreeks van de boom!
 En tot slot ter afsluiting van ons bezoek het grote feest ter ere van beschermheilige San Martin de Porres! Versieringen overal, allerhande spelletjes, kleurrijke optredens van naburige scholen, moeders aan de kookpotten met allerlei culinaire verwennerijen, muziek en dat allemaal met een superbrede glimlach op alle gezichten.
We worden zelfs getracteerd op frieten met mayonaise, en zoals het hoort 2x gebakken in vers frietvet. 
William, heel hartelijk dank voor de geweldige ervaring, je was een fantastische gids en Edgar was de beste chauffeur van heel Centraal Amerika !!! Ondertussen zijn de gringo’s weer thuis in ons koude grijze landje en genieten nog lang na van deze mooie herinneringen. Tevens van harte proficiat aan de beide dames in Schilde en het ganse bestuur van Sasel voor dit prachtig professioneel uitgebouwd en vooral menslievend initiatief! Hartelijke groeten, Monique en Hans
Ann en Stef: William, ondertussen zijn we 14 dagen verder. Pas afgelopen vrijdag ( een week na thuiskomst) hebben we onze eerste momenten van reflectie beleefd, toen we met onze 3 kinderen voltallig aan tafel zaten en over onze reis konden vertellen. Ook de volgende morgen hebben we nog even over onze ervaringen gesproken met hen. Maar wat moet je vertellen en hoe doe je dat? Je wil dat ze dezelfde ervaring kunnen hebben dan de onze, je wil dat ze hetzelfde horen, ruiken en voelen. Foto’s geven mooie beelden en indrukken maar geven geen geluiden, geuren, en gevoelens. Zo hebben we verteld over jou , vanwaar je kwam en waar je nu staat. Over Edgar en zijn zoon, voor ons een van de verschrikkelijkste verhalen van deze reis. Over de vele kleuren die jullie cultuur rijk is.  Over de vriendelijkheid van de mensen, een stukje over de school, scouts en landbouwproject. Over de zeer enthousiaste kinderen, hier vertelde Ann aan onze kinderen dat ze zelfs een vriendinnetje had die aan haar steeds kwam vragen of ze met haar wilde spelen. De kinderen, zelfs de oudere, die zonder veel schroom met ons dansten of een spel speelden, die ons toelachten en samen op de foto wilden. En we gaan nog meer moeten vertellen.
Over de leerkrachten die met veel overgave de jongeren structuur en kennis trachten bij te brengen. Over het landbouwproject waar we met veel bewondering vastgesteld hebben hoe jouw collega’s met eenvoudige middelen lekkere groenten op biologische wijze konden kweken. En over de grote scoutsgroep, perfect in uniform, die net dezelfde waarden nastreeft als de scouts over de hele wereld. Kinderen kind laten zijn. In onbevangenheid spelen, genieten van de natuur en er leren mee om te gaan. Met elkaar en voor elkaar opkomen. Als scoutsfamilie kennen wij deze waarden zeer goed. 
Natuurlijk hebben we ook verteld over het vele afval langs de wegen, de ongezonde lucht door het vele en vuile vrachtverkeer, de zeer grote armoede, de onafgewerkte woningbouw, over de kunstmatige veiligheid, … Het verhaal van Priester Romero zo dicht kunnen beleven, de vele moorden van mensen zoals de 8 priesters in de universiteit. 
Dit laat je toch nadenken over in welke omstandigheden de mensen toen moesten leven. In welke omstandigheden jij en jouw vrienden zijn opgegroeid. Dit maakt onze bewondering voor jou, die er toch voor kiest om van een luxeland terug te gaan naar een onzekere en op dat moment een van de gevaarlijkste landen ter wereld, oneindig groot. Met het besef dat er in de wereld 1 miljard mensen in extreme armoede leven waarvan 500 miljoen jongeren onder de 18 jaar is het onbegonnen werk om als individu dit op te lossen. Toch kunnen kleine langdurige inspanningen het verschil maken voor 1 of meerdere kinderen en met uitbreiding hun gezin, hun familie en de gemeenschap. Daarom zullen Ann en ik de komende dagen en weken bekijken hoe wij jou en jouw organisatie het best kunnen helpen. Bij de scouts maakten wij vroeger en onze kinderen nu, steeds kampvuren. Hoe groter hoe liever. Vuren om ons te verwarmen, vuren om rond te zitten en te praten, vuren om rond te zingen en te dansen, om samen stil te zijn, maar vooral om samen te zijn. Zo’n kampvuur wordt steeds aangestoken met een eerste klein vlammetje. Later komen er meerder vlammetjes en hout, veel hout, … 
William, weet dat jij dat eerste vlammetje bent van het grote kampvuur dat Sasel is.” Blij dat we er nieuwe vrienden bij hebben. Geef een zeer warme knuffel aan Edgard! En doe zeker de groeten aan Gabriël en alle toffe mensen die we gezien hebben. Hartelijke groeten vanwege Ann en Stef
|
|
|
|
|
|
|
|
HEIDEDREEF 12 2970 SCHILDE